Gratis verzending vanaf €35,-
Unieke producten
Milieuvriendelijk, hoogste kwaliteit
Professioneel advies: 085 - 743 03 12

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 2)

15 januari 2022

Foto door Esther Bekker

Hoe het zover kwam

Dit verhaal begint in 1993. Voor die tijd was ik slank, en sportief. Ik at altijd thuis en mijn moeder kookte iedere dag gezond. Verder sportte ik meerdere malen in de week, vooral tennis, maar soms ook fitness, zwemmen, etc. Verder fietste ik iedere dag naar school. Deze combinatie zorgde ervoor dat ik op gewicht bleef, ondanks dat ik regelmatig met mijn vrienden ging stappen en bier dronk en van chocolade hield. Mijn ouders waren van de oude stempel, je kent dat wellicht wel, 1x in de week chips (één bakje) en alleen in het weekend frisdrank.

In 1993, na de middelbare school, verlaat ik mijn ouderlijk huis om te gaan studeren in Rotterdam. Al snel vond ik een kamer, nou ja, flinke kledingkast. Het is een kleine kamer in het appartement van Claire en Harold. Daar mocht ik regelmatig mee-eten, maar ik at ook vaak niet mee. Dan at ik chinees, friet, shoarma etc. Ook begon ik mijn ontbijt vaker over te slaan. Kortom mijn eetgewoonten gingen al snel achteruit. Ook ging ik minder sporten en nam de metro naar de universiteit in plaats van de fiets.

Ik begon te groeien…

Foto door Esther Bekker

Langzaam maar zeker werd ik steeds zwaarder. Ik had het zelf eerst helemaal niet in de gaten, maar mijn moeder zag het als ik in het weekend thuis kwam. Eerst zei ze er niets van, maar later begon ze er steeds vaker opmerkingen over te maken. Ik maakte me geen zorgen. Dat zou wel los lopen……

Na een jaar was ik van slank naar een klein buikje gegroeid. In de zomervakantie ging ik op zoek naar een kamer voor mezelf alleen. Ik vond een fantastische studentenkamer in een studentenflat. De grootste studentenkamer die ik ooit had gezien! Ik moest de keuken, badkamer en toilet delen met twee andere studenten, gezellig! Een goede vriend woonde in dezelfde flat. Super leuk! Steeds vaker gingen we op stap en koken kwam er maar weinig van. Je begrijpt het al, de eetgewoonten werden slechter en slechter. Ontbijten deed ik eigenlijk nooit meer en de lunch sloeg ik ook vaak over. Met het avondeten als eerste maaltijd lagen ’s avonds de snacks me aanlokkelijk aan te kijken. Niemand die me corrigeerde als ik avond na avond wijn dronk, chips en chocolade at. Ik wist wel dat het niet goed was, maar ach, ik was student, toch? Steeds meer bier, wijn en fastfood. De kilo’s vlogen eraan in die tijd. Aan het eind van mijn studie woog ik bijna 100 kilo.

Snoepen deed ik stiekem….

Foto door Esther Bekker

Inmiddels had ik een vriendin, mijn huidige vrouw, en woonden we samen in een appartement in Rotterdam. Ik sloeg nog steeds het ontbijt en de lunch over. Het avondeten was vaak wel wat gezonder dan de afgelopen jaren. Ik ging minder bier drinken, maar meer wijn. Snoepen deed ik nog steeds maar vooral stiekem. Ik schaamde me ervoor, omdat ik wist hoe slecht het was en hoeveel ik at. Als mijn vriendin erachter kwam, voelde ik me echt betrapt. Als mijn vriendin vond dat ik te dik werd, dan ging ik even lijnen, meer de kilo’s die ik zo kwijt raakte kwamen er na het lijnen, net zo snel weer aan.

10 Februari 1999 vroeg ik Franka ten huwelijk. De trouwdatum werd vastgesteld op 1 juni 2001. Om er een beetje leuk uit te zien op mijn trouwdag ging ik lijnen en op mijn trouwdag woog ik ongeveer 85 kilo.

Ik zag er, net als Franka, uit om door een ringetje te halen, al zeg ik het zelf….

Het leek wel alsof ik ook zwanger was…

Tot 2005 bleef mijn gewicht redelijk constant. Tot Franka zwanger werd van ons eerste kindje. Gedurende de zwangerschap kwam ik minimaal net zoveel aan als Franka. Het leek wel alsof ik ook zwanger was. Waar bij Franka de kilo’s na de bevalling langzaam weer verdwenen bleven ze bij mij ‘plakken’. Bij de tweede zwangerschap, in 2007, herhaalde dit tafereel zich weer. Ik groeide nog verder.

Rond 2010 besloot ik, voor het eerst, rigoureus af te gaan vallen. Ik ging het Cambridge dieet volgen. Maandenlang leefde ik van uitsluitend 3 shakes per dag. De kilo’s vlogen eraf en uiteindelijk was ik 25 kilo afgevallen en woog ik weer 90 kilo. Wat was ik trots op mezelf! Dat had ik maar mooi gedaan….

Naarmate de tijd verstreek kwamen de kilo’s langzaamaan terug. Van 95, naar 98, naar 102 kilo et cetera. Totdat ik ruim 115 kilo woog en voor de tweede keer het Cambridge dieet ging volgen. Dit keer gecombineerd met sporten in een warmtecabine. Ik hield het weliswaar minder lang vol, maar viel in korte tijd toch 18 kilo af! Vastbesloten om het zo te houden ging ik nog even door met dat sporten nadat ik met het diëten was gestopt.

Franka begon te klagen over mijn gesnurk…

Dit keer kwamen de kilo’s nog sneller terug (plus een beetje) en binnen het jaar woog ik ongeveer 120 kilo. Ik was gestopt met mezelf te wegen omdat ik niet wilde zien wat de weegschaal aangaf. Franka begon te klagen over mijn gesnurk en regelmatig sliep ze hierdoor in een andere kamer. Ik kocht een snurkbeugel en dat hielp gelukkig. Langzaam maar zeker werd ik steeds zwaarder, ieder jaar een kilo of wat. Logisch ook want ik ontbeet nog steeds niet, lunchte niet, snackte dagelijks en sportte niet. Ik had ook nog eens een zittend beroep, dus beweging had ik nauwelijks.

Als mijn overgewicht al ter sprake kwam dan hield ik voor de buitenwereld een masker op. Alsof het mij niets deed. Alsof ik gelukkig was. Dit was natuurlijk niet waar, maar er waren momenten dat ik er zelf ook in geloofde.

Op een gegeven moment kwamen de lichamelijke ongemakken….

Dit ging een behoorlijk lange tijd goed. Franka klaagde wel steeds meer over mijn gesnurk, maar dat wuifde ik weg met een grapje. Ik nam het niet zo serieus, ondanks dat ze vrijwel iedere avond in een ander bed ging liggen om toch een paar uur slaap te kunnen pakken. Totdat ik merkte dat ik eigenlijk 24 uur per dag moe was. Gesloopt eigenlijk. Het maakte niet uit hoe vroeg ik naar bed ging. Hoeveel uur ik sliep. Ik kon ieder moment van de dag een dutje doen. Ik kon niet meer. Er moest iets gebeuren! Ik ging naar de huisarts met mijn verhaal en deze verwees me door naar een ‘slaapkliniek’.

Na wat onderzoeken bleek dat ik een ernstige vorm van slaapapneu had. Ik werd, gemiddeld, 45 keer per uur wakker doordat ik te weinig zuurstof binnenkreeg. Op die manier rust je dus nooit uit! Een belangrijke oorzaak hiervan bleek mijn overgewicht. Tijdens deze onderzoeken bleek ik ook een verhoogde bloeddruk te hebben. Van de slaapkliniek kreeg ik een apparaatje dat mij ’s nachts helpt bij het ademhalen waardoor ik geen ademstops meer krijg. Vanaf de eerste nacht merkte ik een wereld van verschil en Franka ook!

Bezorgd over de verhoogde bloeddruk ging ik weer naar de huisarts. Na wat verdere onderzoeken bleek er nog meer mis. Te hoge suiker en ongelijke bloeddruk links en rechts. Ook deze klachten kon je wijten aan mijn overgewicht. De huisarts gaf aan dat ik hier echt iets aan moest gaan doen, anders zou het niet zo heel lang meer goed gaan. Toen ik hem vroeg naar de mogelijkheden voor een maagverkleining bleek mijn BMI nog niet hoog genoeg. Hij verwees me naar de praktijkondersteuner om te praten over een verandering in mijn levensstijl om zo de bloeddruk en de suiker naar beneden te krijgen.

Door Corona kwam alles in een stroomversnelling

Nog voor mijn eerste afspraak met de praktijkondersteuner werd Nederland voor het eerst op slot gegooid in verband met Corona. Ongeveer tegelijkertijd kreeg ik enorme rugklachten. Ik kon nauwelijks meer lopen of staan. Zelfs het dagelijkse rondje met de hond was teveel geworden. Doordat ik nog minder beweging kreeg, kwam ik weer aan. Toen ik uiteindelijk bij de praktijkondersteuner terecht kon bleek mijn BMI voldoende voor een maagverkleining. Diverse gesprekken met de praktijkondersteuner en de huisarts later kwamen we tot de conclusie dat deze weg voor mij waarschijnlijk de beste was. Ik kreeg mijn verwijzing voor de obesitas kliniek!

Hierover vertel ik meer in mijn volgende blog..

Gerelateerde artikelen

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 8)

-

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 7)

-

Koert Verriet

#LetsConnect

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.