Gratis verzending vanaf €35,-
Unieke producten
Milieuvriendelijk, hoogste kwaliteit
Professioneel advies: 085 - 743 03 12

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 4)

5 april 2022

Nu begint het echt!

16 maart 2022

Het is 11:41 en ik zit op de WC. Ik hoor mijn telefoon gaan. Op zich niets vreemds wat mijn telefoon gaat minimaal 30 keer per dag over, maar op de een of andere manier voel ik dat dit een ander telefoontje is dan andere. Ik weet niet waarom.

Als ik klaar ben, loop ik, iets sneller dan anders, van de badkamer naar mijn kantoor waar mijn telefoon ligt. Ik kijk op het scherm en zie dat ik een gemiste oproep heb van ‘Opname Mmc’. Mijn hart slaat een slag over. Ik weet direct wat dit betekent want Mmc staat voor Maxima Medisch Centrum.

Met een grote glimlach bel ik terug en ik krijg ‘Kim’ aan de lijn. Ik vertel dat ik gebeld ben vanaf dit nummer. ‘Kim’ zegt: “Ik ga even voor je kijken. Wat is uw geboortedatum?”. Die geef ik en dan vraag ‘Kim’: “Meneer Verriet?”. Ik beaam dat. “Dan heb ik een oproep voor u voor een operatie. U wordt op 6 april verwacht in het ziekenhuis.” Ik kan een schreeuw van vreugde nog net bedwingen. Met een grote glimlach van oor tot oor op mijn gezicht handelen we de details verder af en ik hang op.

Nu begint het echt, realiseer ik me. Ik loop naar de weegschaal om mezelf te wegen: 139,7 kilo. Terwijl ik op de weegschaal sta realiseer ik me dat ik gisteravond mijn allerlaatste ‘normale’ maaltijd heb gegeten. Ik had pasta gemaakt met lekker veel groente. Ik weet nog dat ik een tweede keer had opgeschept. Ook iets wat ik nooit meer zal kunnen. Vanaf vandaag begint namelijk de voorbereiding van de operatie.

Ik moet, om mijn lever te laten krimpen, vanaf volgende week woensdag, gaan ‘shaken’. Drie shakes per dag en verder alleen maar rauwkost, water, thee en koffie. Daar ga ik natuurlijk al van afvallen, dat kan niet anders. Ik hoop dat mijn energieniveau het sporten blijft toelaten. Misschien dat die speciale multivitaminen, die ik vanaf nu in moet nemen, het energieverlies wat compenseren.

Blij breng ik mijn gezin en familie op de hoogte. Iedereen is blij voor me, mijn moeder zelfs opgelucht. Het gaat beginnen, langzaam aan sluit ik mijn huidige leven af en bereid me voor op mijn volgende leven. Zo voelt het echt!

Foto door Esther Bekker

17 maart 2022

Ik kom beneden en Franka vraagt wat ik die avond wil eten. Ik weet het zo snel even niet. Dan kijkt ze me indringend aan. “Ik zou er maar even over nadenken want je kunt nog maar zes keer ‘normaal’ eten.”

Op dat moment dringt het besef bij me binnen. De rest van mijn leven gaat er vanaf as woensdag anders uit zien. Ik wist het wel, maar besefte het niet. Nooit meer normale porties, sommige dingen kan ik echt nooit meer eten.

Ik neem echt de tijd om na te denken over wat ik absoluut nog wil eten vóór de 23e:

·        Roerbakgroenten met Terriyakki-saus, kip en wok noedels,

·        Shoarma,

·        Kibbeling,

·        Pizza,

·        Pasta en

·        Risotto.

23 maart 2022

Vanaf vandaag mag ik niet meer eten. Mijn drie maaltijden moet ik vervangen door shakes, verder mag ik alleen water, koffie, thee, limonade en bouillon. Oh ja, ik mag onbeperkt rauwkost, zonder dressing.

De afgelopen week heb ik bij iedere maaltijd heel bewust genoten. De laatste keer shoarma. De laatste keer kibbeling. Dat kan na de operatie namelijk echt niet meer, zo is mij vertelt.

Gisteravond mijn laatste maaltijd gegeten, de risotto. Ik had er nog, ook voor de laatste keer, een lekker wijntje bij geopend. Vanaf vandaag, zo heb ik besloten, ga ik alcoholvrij door het leven. Beter helemaal niet drinken dan soms slechts een paar slokjes, zo is mijn redenatie. Wel zo overzichtelijk.

Deze dag gaat het goed, hoewel ik op woensdag altijd voor mijn moeder kook. Dat gaat me iets te ver, vanavond. Ik app haar of ze voor haar eigen eten wil zorgen. “Ik kom wel een spelletje doen!”.

Ik heb het gelukkig erg druk vandaag, dus om aan eten te denken heb ik geen tijd. Ik besluit ’s avonds wel wat eerder naar bed te gaan dan normaal. Slapend heb ik geen honger.

24 maart 2022

Vandaag weer een foto-shoot bij Esther Bekker in Alkmaar. In de auto erheen (1,5 uur rijden) bedenk ik mij dat dit de laatste is voor de operatie. De shoot hierna ben ik, als het goed is, al wat afgevallen. De volgende shoot zal ongeveer vijf weken na de operatie zijn. ‘Hoeveel zal ik dan al afgevallen zijn? Zou je het dan al kunnen zien op de foto’s?’ Dat soort vragen schieten door me heen.

25 maart 2022

Vandaag heb ik 14 telefoongesprekken in mijn agenda staan en tussendoor wil ik graag de vrije trainingen van de Formule 1 bekijken. Een drukke dag dus.

Ik merk dat het hongergevoel al begint af te nemen, of komt dat omdat ik door de drukke agenda afgeleid ben?

’s Avonds op de bank krijg ik het toch weer moeilijk. Jaloers kijk ik naar Franka die geniet van haar welverdiende wijntje. Ik doe het niet, want ik weet dat als ik een wijntje neem ik mezelf nog moeilijker kan beheersen om iets te snacken.

Als ik uiteindelijk naar bed ga, zonder gesnoept of gedronken te hebben, ben ik stiekem best trots op mezelf. Ik kan het wel!

26 maart 2022

Het niet eten begint zijn tol te eisen. Ik heb weinig energie en word er niet vrolijker op. Op het boodschappenlijstje op het aanrecht schrijf ik:

–         Veel bouillon

–         Komkommer

–         Worteltjes

–         Diverse bakjes rauwkost

–         Aanmaaklimonade

Ik kan niet wachten tot de operatie. Mij is verzekerd dat ik na de operatie nauwelijks meer een hongergevoel zal hebben. Daar kijk ik echt naar uit! Vanmiddag gaat Franka naar een feest waarvan ze pas vanavond laat terugkomt. Normaal zou ik dat jammer vinden, ik geniet van onze avonden samen, nog steeds. Vandaag vind ik het, eerlijk gezegd, helemaal niet zo erg. Vanavond wordt minder lastig dan gisteravond, omdat ik haar niet zie drinken, eten en snoepen. Ik weet dat ik er gewoon doorheen moet, zij hoeft zich natuurlijk niet aan te passen voor mij. Toch ga ik genieten van een avondje alleen op de bank, lekker met een actiefilm die zij normaal niet wil kijken!

30 maart 2022

Nog een week en dan is het zover. Ik ben nu een week aan het shaken en ben al 3,2 kilo afgevallen. Een druppel op een gloeiende plaat, zou je kunnen zeggen, maar ik merk het verschil echt!

Vannacht werd ik wakker en moest plassen. Ik stapte uit bed om naar de badkamer te lopen. Ineens realiseerde ik me dat het uit bed stappen veel vloeiender ging dan eerder.

Vanochtend realiseerde ik me ook dat ik al twee dagen eigenlijk geen rugklachten meer heb. Misschien zit het tussen de oren, maar dat maakt me niet echt uit. Het is fijn om na maanden van pijn klachtenvrij te zijn.

2 april 2022

De shakes en bouillon komen inmiddels mijn neus uit. Gelukkig vormen de cherry-tomaatjes, komkommer en worteltjes een welkome afwisseling.

Er word me steeds vaker gevraagd of ik niet zenuwachtig ben voor de operatie of het spannend vind. Gek genoeg is dat niet het geval. Het is geen kleine ingreep, toch maak ik me totaal geen zorgen. Zou dat nog komen of word ik woensdag zo relaxed de ok ingereden? We gaan het zien…..

5 april

De zenuwen nemen toe. Morgen is het zover. De volgende nieuwsbrief mijn belevenissen vanaf 6 april en de eerste resultaten.

Foto door Esther Bekker

Gerelateerde artikelen

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 8)

-

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 7)

-

Koert Verriet

#LetsConnect

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.