Gratis verzending vanaf €35,-
Unieke producten
Milieuvriendelijk, hoogste kwaliteit
Professioneel advies: 085 - 743 03 12

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 6)

26 juni 2022

Kom maar op!

Nooit had ik durven dromen dat het effect zo groot zou zijn! Wat in december 2019 begon als een voorzichtige droom, groeit inmiddels uit tot een enorme transformatie!

Ik had mezelf, na mijn burn-out, beloofd om alleen nog maar dingen te doen die ik leuk vind. Eigenlijk begon het daarmee in 2018. Ik wist dat dat niet meer bij mijn toenmalige werkgever zou zijn, waar ik in die burn-out terecht was gekomen. Een andere baan, een andere werkgever, met werk dat ik echt leuk vind. Daarmee dacht ik die belofte aan mezelf in te lossen.

Januari 2019 begon ik vol goede moed aan die nieuwe uitdaging. Eigenlijk wist ik al vanaf dag 1 dat, met die nieuwe baan, die belofte niet ingelost zou worden. ‘Als je ergens aan begint moet je het ook afmaken!’ had ik van mijn ouders geleerd, dus doorzetten. Ook de financiële verplichtingen van hypotheek, kinderen, eten, etc. zorgden ervoor dat ik, tegen beter weten in, doorging.

Spijt heb ik er niet van. Dat jaar was een leerzaam jaar, gaf me meer zelfvertrouwen in mijn kunnen en zorgde ervoor dat ik in december een belangrijke stap in mijn leven durfde te nemen. Stap 1 van een groots plan. Stap 1 naar Koert 3.0!

Foto door Esther Bekker

Het plan

Het grootse plan omvatte alles in mijn leven. Alles moest anders! Mijn werk, mijn gezondheid, mijn lijf, mijn relatie, mijn gezin. Alles! Ik! Hoe het moest worden? Wat het einddoel zou zijn en hoe dat eruit zou zien? Geen idee! Het moest anders, het zou wel duidelijk worden hoe dan wél. Om oud en gelukkig te worden moest alles op de schop, dat wist ik zeker. Rigoureus, maar niet allemaal tegelijk. Dat kan niet. Dus beginnen met stap 1. De kleinste stap.

Stap 1: Van werk- naar ondernemer

Al jaren had ik de droom van ooit weer ondernemen, ditmaal zonder werknemers. Training geven, kennis overdragen. Daar kreeg ik energie van, in plaats van dat het energie kost. December 2019 deed zich de kans voor en dankzij mijn grootse plan wist ik dat ik die kans moest grijpen.

Mijn arbeidscontract liep af en ik kon ervoor zorgen dat deze niet werd verlengd. Hierdoor zou ik in de ww terecht komen en, dankzij een startersregeling van het UWV, veilig kunnen starten als zelfstandig ondernemer. Ik besloot het op die manier aan te gaan pakken, zonder te overleggen met mijn vrouw. Ik wist dat overleggen geen zin had. Wetende dat ze het er niet mee eens zou zijn en ik dat ik het toch zou doen. Het werd een mededeling in plaats van overleg.

  • Vond ze het leuk? Zeker niet!
  • Was het een gezellige tijd thuis? Zeker niet!
  • Had het fout af kunnen lopen met ons huwelijk? Jazeker!
  • Zou ik het nog een keer doen? Jawel!
  • Zou ik het anderen aanraden om het zo te doen? Beter van niet!
  • Is het goed uitgepakt? Gelukkig wel!

Inmiddels heb ik mijn draai gevonden als ondernemer. Mijn bedrijf is, mede dankzij Corona, meerdere malen een andere weg ingeslagen. Ik heb waardevolle lessen geleerd als ondernemer. Financieel gezien hebben we lastige tijden meegemaakt, maar daar zijn we doorheen gekomen. Ik leef mijn droom en het is alles wat ik ervan hoopte dat het zou zijn!

Stap 2: Mijn gezondheid

Het grootste deel van mijn leven heb ik in Brabant gewoond. Dat gebruikte ik als excuus om in rap tempo mijn lichaam naar de knoppen te helpen. Ik ben immers een bourgondiër, toch? Sigaretten, want dat is gezellig. Alcohol, want dat is lekker. Teveel eten, want mijn vrouw kookt zo lekker. Snoepen want chocolade, chips en nootjes zijn hmmmmm. Ieder jaar een paar kilo erbij. Ieder jaar minder conditie. Ieder jaar minder beweging. Ieder jaar …..

Als ik erop terugkijk, durf ik het best toe te geven. Ik was verslaafd! Niet alleen aan nicotine, maar ook aan alcohol en eten. Hoe vaak ik wel mezelf had voorgenomen om te minderen of stoppen…. Hoe vaak ik mezelf wel niet had voorgenomen om meer te gaan bewegen. Zonder resultaat!

Eerst stopte ik met roken. Verving ik die sigaretten eerst nog door zo’n vape-ding. Al gauw merkte ik dat dit, voor mijn longen, niet veel beter was. Toen stopte ik helemaal. Tegelijkertijd kwam Corona. De kilo’s vlogen eraan. Hierdoor liep ik al snel tegen allerlei lichamelijke beperkingen aan. Ik kon mijn veters niet meer strikken, kreeg ontzettend last van mijn rug, kon de hond niet meer fatsoenlijk uitlaten. Het werd me duidelijk dat mijn gewicht teveel werd voor mijn lichaam. Op naar de huisarts!

De huisarts verwees me in eerste instantie naar de praktijkondersteuner. Zij kon me helpen met afvallen. Na wat aanvullend onderzoek bleek dat mijn gezondheid er slechter aan toe was dan ik dacht. Te hoge bloeddruk, bloeddruk links was anders dan rechts, bloedsuiker te hoog, etc. Allemaal gerelateerd aan mijn overgewicht. Daar nam ik het besluit. Ook dat moest rigoureus worden aangepakt. Niet met behulp van een crash-dieet, nee. Het moest duurzaam worden aangepakt. Op naar de Obesitas kliniek.

Stap 3: Mijn lijf

Om echt gezond te worden zou ik flink moeten afvallen. Na diverse informatiebijeenkomsten was het voor mij duidelijk. Een maagverkleinende operatie, dat is voor mij het beste. Nou kun je dat zelf wel willen, maar om daarvoor in aanmerking te komen moet je een heel traject door. Psychologen, diëtisten, fysiotherapeuten en gedragstherapeuten moeten akkoord geven. In eerste instantie werd ik afgewezen door zo’n gedragstherapeut. Mijn leven was te ongestructureerd. Ik moest in therapie. Gedragstherapie.

“Wat een flauwekul”, dacht ik. Na sessie één wist ik dat ze gelijk hadden. Ik was er nog niet klaar voor. Regelmaat in mijn leven, dat was echt noodzakelijk om het effect van de maagverkleining duurzaam te maken. Daar ging ik aan werken. Al snel had ik veel meer regelmaat in mijn leven. Toen moest ik gaan sporten, meer bewegen. Dus ik ging sporten. Twee keer in de week. Ik zou het vanzelf leuk gaan vinden, werd mij beloofd. Nou mooi niet! Ik bleef het vreselijk vinden, maar hield vol. Ik wilde die operatie.

Nu, ruim 11 weken na de operatie, is de situatie compleet veranderd. Ik ben inmiddels ruim 25 kilo afgevallen. Ik eet 6, zeer kleine, maaltijden per dag. Snoep niet meer en drink totaal geen alcohol meer. Het grootste verschil is wel, dat ik nu 6 dagen per week, om 7:00 in de ochtend, mezelf afbeul in de sportschool. En ik vind het heerlijk! Ik ben energieker dan ik ooit ben geweest!

Stap 4: Mijn relatie

Ik ben getrouwd met mijn liefje van de middelbare school. Al ruim 25 jaar zijn we samen en we zijn iets meer dan 21 jaar getrouwd. Zoals in iedere relatie gaat dat met ups en downs. Vanaf het moment dat ik in mijn burn-out terecht kwam liepen onze wegen iets uit elkaar. De afstand werd steeds groter, ondanks dat we in één huis woonden en ontzettend veel van elkaar hielden (dat is nooit veranderd). Gedurende mijn burn-out duwde ik haar van me af. Ik liet haar steeds minder toe. Ik maakte haar geen deelgenoot van mijn ellende. Deels om haar te beschermen, maar ook omdat ik dacht dat ze me niet kon helpen. Ik moest het zelf oplossen. Na mijn burn-out liepen onze wegen, weliswaar, parallel, maar wel op gepaste afstand. We waren twee ouders, in hetzelfde huis, die van elkaar hielden, maar langs elkaar heen leefden.

Mijn eenzijdige beslissing om zelfstandig ondernemer te worden, zonder haar mee te laten beslissen deed die situatie geen goed, dat zul je begrijpen. Ik was egoïstisch en niet meer dezelfde Koert als waar ze mee getrouwd was en had haar geen kans gegeven die transitie samen met mij te maken. Het is dankzij de moeite die mijn vrouw heeft gedaan om mij te leren begrijpen en de situatie te accepteren dat we nog steeds bij elkaar zijn.

Inmiddels ziet ze dat ik meer mezelf ben en ben ik een prettiger persoon geworden omdat ik beter in mijn vel zit. Onze wegen zijn weer naar elkaar toe gelopen en we bewandelen weer hetzelfde pad. Onze relatie is veranderd. Beter geworden. Sterker nog, hij is beter dan hij ooit is geweest. We respecteren elkaar meer en genieten weer echt van elkaars gezelschap.

Stap 5: Mijn gezin

Als ik heel eerlijk ben dan was stap 5 in mijn plan, een overbodige stap. Ja, op het moment dat ik het grootse plan bedacht, moet er veel veranderen in ons gezin. Maar door het nemen van stap 1 tot en met 3 ben IK veranderd. Niet alleen mijn situatie, maar IK. Als ‘een wonder’ is daardoor ook de dynamiek in ons gezin veranderd. Dat is natuurlijk helemaal geen wonder. Het blijkt alleen dat ik het probleem was in ons gezin. Ik was de storende factor. Doordat ik niet goed in mijn vel zat (zowel letterlijk als figuurlijk), zat het niet goed in ons gezin. Nu ik beter in mijn vel zit, is ons gezin harmonieuzer en voelen onze kinderen zich beter.

Foto door Esther Bekker

(Voorlopige) Conclusie

Voorzichtig durf ik, inmiddels, een (voorlopige) conclusie te trekken. Ik ben op de juiste weg. Wat ik in december 2019 heb ingezet is goed gebleken. Ik ben er nog niet, het einddoel is nog niet bereikt. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar de weg is wel de juiste. Iedere stap die ik zet brengt mij dichter bij mijn einddoel: Koert 3.0! Koert 3.0 is gelukkig en gezond.

Als ik gelukkig en gezond ben, dan gaat de rest, als vanzelf, ook beter. Mijn relatie, mijn gezin.

Gerelateerde artikelen

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 8)

-

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 7)

-

Koert Verriet

#LetsConnect

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.