Gratis verzending vanaf €35,-
Unieke producten
Milieuvriendelijk, hoogste kwaliteit
Professioneel advies: 085 - 743 03 12

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 8)

14 september 2022

30 liter wijn, 35 Quarter Pounders en 129 Cashew nootjes. Weg!

Foto’s door Esther Bekker

Oftewel 36 kilo! Zoveel ben ik afgevallen sinds 6 april toen operatief mijn maag werd verkleind.

Heel bewust heb ik het gewicht vertaalt naar de dingen die ik regelmatig dronk en at. Zij hebben er, samen met mijn gebrek aan beweging, voor gezorgd dat ik zo zwaar werd.

Iedere dag zie ik de wereld een beetje lichter

⬇️ Van 140 kg naar 104 kg in 163 dagen.

⬇️ 1546 gr per week

⬇️ 221 gr per dag

Iedere dag word ik een beetje lichter, iedere dag word mijn leven een beetje lichter, iedere dag zie ik de wereld een beetje lichter.

De impact van gewicht op mijn leven

Nooit had ik gezien hoe groot de impact van mijn overgewicht was op mijn leven, mijn gezondheid, mijn energieniveau, mijn slaap, mijn uiterlijk, mijn zelfvertrouwen, mijn functioneren en hoe ik op anderen overkwam.

Natuurlijk! Verstandelijk wist ik het wel, maar heel geraffineerd wist ik het voor mezelf goed te praten, weg te denken.

Nu het er niet meer is, of in ieder geval, heel veel minder, weet ik het echt. Ondervind ik dagelijks wat het met me deed!

Foto door Esther Bekker

De gemakkelijke weg?

❤️ Honderden mensen (zonder overdrijven) hebben mij vertelt dat ik koos voor de gemakkelijk(ste)e weg.

❤️ Tientallen mensen vroegen mij of ik niet op een andere manier kon afvallen.

❤️ Tientallen mensen adviseerden mij één of ander dieet te volgen.

❤️ Tientallen sportcoaches boden me hun hulp aan.

❤️ Tientallen mensen vertelde me verhalen over andere mensen die een maagverkleining hadden ondergaan en bij wie het niet goed was gegaan. (terugval, teveel afgevallen, complicaties etc.)

Als ik had geluisterd naar die honderden mensen, die berichtjes onder mijn posts, die DM’s die ik ontving, dan had ik het nooit gedaan!

Als ik er nu op terugkijk is Koert 3.0 geboren op 6 april 2022. Mijn beslissing is één van de beste keuzes die ik ooit heb gemaakt.

Natuurlijk bedoelden al die honderden mensen het goed, maar ze kenden mijn situatie niet, ze stuurden hun berichten/adviezen/verhalen vanuit hun eigen waarheid. Vanuit hun ervaring of vanuit de verhalen van anderen. Dat had niets te maken met mijn waarheid, mijn situatie. Wat ben ik blij dat ik zo eigenwijs ben! Dat ik niet meer heb gedaan met die berichten dan ze lezen en van me af laten glijden. ‘Het ene oor in, het andere oor uit!’

Waarom?

Een interessante vraag, die mij de afgelopen maanden heeft bezig gehouden, is natuurlijk: “Waarom?”!

❓ Waarom heb ik het ooit zover laten komen?

❓ Waarom was je niet in staat om, zonder die maagverkleining, af te vallen?

❓ Waarom dronk je zoveel?

❓ Waarom at je de verkeerde dingen?

Foto door Esther Bekker

Verslavingsgevoelig, minderwaardigheidsgevoel en drang naar routines/gewoontes

Er is niet één simpel antwoord op die vragen, maar nu denk ik dat er drie belangrijke oorzaken voor zijn geweest.

Verslavingsgevoelig:

Mijn hele leven ben ik al extreem verslavingsgevoelig. Gokken, roken, wiet, alcohol, seks, snacken en snoepen. Aan al die dingen ben ik in mijn leven verslaafd geweest. Het ene langer dan het andere. Het ene met meer impact dan het andere.

Met al die verslavingen heb ik afgerekend. Veel verslavingen heb ik al lang geleden achter me gelaten, anderen sinds kort. Ze brachten me troost en vergetelheid. Even hoefde ik niet te denken aan mijn somberheid, mijn neerslachtigheid, de onvrede in mijn leven, mijn ellende. Net als zovelen heb ik tegenslagen gehad in mijn leven en mijn depressieve inslag zorgde ervoor dat ik er in bleef hangen. Dat ik het leven als zwaar ervoer. Dat ik de wereld zag door een zwaar gordijn….

Minderwaardigheidsgevoel:

Lange tijd voelde ik me minderwaardig. Minderwaardig t.o.v. mijn vader, mijn vrienden, mijn klasgenoten, mensen met wie ik sportte, etc. Er was altijd wel iemand beter, leuker, socialer, slimmer, sportiever etc.

Al snel leerde ik dat te verbergen door de wijsneus uit te hangen, de lolbroek, verhalen te verzinnen en bepaalde situatie te vermijden.

Later sloeg dat om in bewijsdrang. Vooral naar mezelf toe. Ik was heel erg streng naar mezelf als het ging om het behalen van doelen die ik mezelf stelde. Ik voelde me waardeloos als ik ze niet haalde, geen excuses! Mijn doelen waren echter vaak onrealistisch waardoor ik me eigenlijk altijd wel waardeloos voelde.

Ik zocht troost in eten en drinken waardoor ik steeds zwaarder werd en me nog waardelozer ging voelen. Een vicieuze cirkel….

Drang naar routines/gewoontes:

Mijn verslavingsgevoeligheid uitte zich ook in een drang naar routines. Ik deed heel veel volgens een bepaalde routine.

Ø De vaatwasser moet op één bepaalde manier worden ingeruimd.

Ø Iedere dag, op het zelfde tijdstip, mijn eerste wijntje.

Ø Eten op mijn bord moet op een bepaalde manier gerangschikt.

Ø Altijd dezelfde route rijden (niet altijd de meest logische).

Ø Elke dag Instant Noodles met dezelfde smaak (kip).

Ø Iedere dag tanken, want de tank moet vol als ik begin aan een werkdag.

Ø Mijn hoofdkussen moet op een bepaalde manier liggen.

Ø Etc.

Als ik drie dagen, achter elkaar, iets op dezelfde manier of hetzelfde moment doe, dan is de kans groot dat ik een nieuwe routine of een nieuwe gewoonte te pakken heb.

Zo heb ik bijvoorbeeld eens twee maanden lang, iedere werkdag, geluncht met een Quarter Pounder en een kleine cola zero. Niet omdat het zo lekker was of omdat ik honger had, maar gewoon omdat dat mijn routine was.

Die combinatie van verslavingsgevoeligheid, minderwaardigheidsgevoel en drang naar routines was voor mij een giftige combi die ervoor zorgde dat ik ongezond leefde, at en daardoor steeds zwaarder werd.

Andere oplossingen?

Had ik dat op kunnen lossen met een dieet?

Had ik dat op kunnen lossen met meer beweging?

Heeft mijn maagverkleining dat opgelost?

Nee!

De maagverkleining heeft, in mijn geval, gewerkt als een soort reset-knop gecombineerd met een stok achter de deur. Het dwong mij al mijn routines om te gooien, mijn gewoontes te veranderen. Het zorgde ervoor dat ik echt hele slechte dingen, zoals die Quarter Pounders, niet meer verdraag. Het werkt als een stok achter de deur omdat ik niet meer teveel kan eten, ik dus gedwongen word om meerdere malen per dag, kleine porties te eten.

Maar de belangrijkste verandering is geweest dat ik, samen met iemand van het ziekenhuis, op zoek ben gegaan. Op zoek naar alle oorzaken, op zoek naar zelfinzicht, op zoek naar mijn verleidingen. Die zoektocht is zo waardevol geweest!

Koert 3.0 is geboren en ‘here to stay’!

Gerelateerde artikelen

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 7)

-

Mijn strijd tegen de kilo’s (deel 6)

-

Koert Verriet

#LetsConnect

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.